ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਕਲਾ

ਕਲਾਕਾਰ ਪਾਓਲੋ ਵਰੋਨੇਸ, ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼ ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਕੰਮ

ਕਲਾਕਾਰ ਪਾਓਲੋ ਵਰੋਨੇਸ, ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼ ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਦਾ ਕੰਮ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਪਾਓਲੋ ਵਰੋਨੇਸ (ਅਸਲ ਨਾਮ ਪਾਓਲੋ ਕੈਗਲਿਆਰੀ) - ਇਟਲੀ ਦਾ ਵਸਨੀਕ, ਦੇਰ ਨਾਲ ਪੁਨਰ-ਉਭਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਨੁਮਾਇੰਦਾ. ਗੈਬਰੀਏਲ ਅਤੇ ਕਟੇਰੀਨਾ, ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਸੀ.

ਪਾਓਲੋ ਪਰਿਵਾਰ ਲੋਂਬਾਰਡੀ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਰੋਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ. ਪਾਓਲੋ ਨੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਮਿਸ਼ੇਲ ਸੈਨ ਮਿਸ਼ੇਲ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਦੋ ਵਾਰ ਸੋਚੇ ਬਗੈਰ, ਉਹ ਕਲਾਕਾਰ ਐਂਟੋਨੀਓ ਬੈਡਾਈਲ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਚਾਚਾ ਵੀ ਸੀ.

25 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤਕ, ਵਰੋਨੀਸ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਈ. ਉਹ ਰਚਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੇਲੋੜੀ ਰੰਗੀਨ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ. ਉਭਰਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ 1553 ਵਿੱਚ ਆਈ. ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਨਿਸ ਵਿਚ ਡੋਗੇਜ਼ ਪੈਲੇਸ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਅਤੇ ਸੈਨ ਮਾਰਕੋ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿਚ ਛੱਤ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤੀ ਗਈ - ਉਸ ਪਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ, ਵਰੋਨੇਸ ਨੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ.

1555 ਤੱਕ, ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਵਰੋਨਾ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਡਰ ਮਿਲਿਆ. ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਸੇਬੇਸਟੀਅਨ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਨੂੰ ਰੰਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. 50 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਵਰੋਨੀ ਨੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਚਿੱਤਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਦਮ ਸਫਲ ਰਿਹਾ.

ਵੇਨਿਸ ਵਿਚ ਵਰਨੋਨੀ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੇ ਇਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸਨਸਨੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ; ਉਸਨੇ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰ, ਮੰਦਰਾਂ, ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ, ਪੇਂਟਿੰਗ ਪੋਰਟਰੇਟ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ. ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਲਗਭਗ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨਗੀਆਂ.

1560 ਵਿਚ, ਰੋਮ ਵਿਚ, ਵਰੋਨੀਜ਼ ਮਿਸ਼ੇਲੈਂਜਲੋ ਅਤੇ ਰਾਫੇਲ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਏ.

ਸੰਨ 1566 ਵਿਚ ਪਾਓਲੋ ਵਰੋਨੇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਐਂਟੋਨੀਓ ਬੈਡੀਲੇ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ. ਉਹ ਆਪਣੇ 4 ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਿਆ. ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪਾਓਲੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਗੈਬਰੀਅਲ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ.

80 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ, ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਕਤ ਗੁਆਉਣ ਲੱਗਾ. ਆਰਾਮ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚ, 1583 ਵਿਚ, ਵਰੋਨੀ ਨੇ ਇਕ ਜਾਇਦਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸੈਟਲ ਹੋਇਆ. ਅਤੇ 5 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਮੂਨੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਾਓਲੋ ਵਰੋਨੇਸ ਨੂੰ ਸਾਨ ਸੇਬੇਸਟੀਅਨੋ ਦੇ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ.

ਪਾਓਲੋ ਵਰੋਨੇਸ ਬਿਲਕੁਲ 60 ਸਾਲ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਘਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਬਿਤਾਈ, ਜਿਥੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਪਰ ਕਲਾਕਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਯਾਦਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸਨ।

ਵੇਰੋਨੀਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ "ਪਾਓਲੋ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ" ਦੀ ਇੱਕ ਕਮਿ communityਨਿਟੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ. ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਚ ਉਹ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ.